Ahmet Çakar

G.Saray güle oynaya, yürüyerek, potansiyel zor bir maçı çok rahat kazandı. Üstelik Stuttgart öncesi yorulmadı, sakatlanmadı. Skoru aldıktan sonra da birçok önemli oyuncusunu dinlendirme fırsatı buldu. Şurası muhakkak ki Türkiye Ligi'nin atak oyuncular bakımından en güçlü, en çeşitli takımı G.Saray. Duran topu Sara ortalıyor, Osimhen kafayı vurup golü yapıyor. Sara araya oynuyor, Batrakov golü yapıyor. Batrakov araya oynuyor hepsi pozisyona girebiliyor. Yunus vuruyor, 25 metreden harika bir gol atabiliyor. Durum böyle olunca da diğer rakiplerle kıyasladığımızda hücum gücü korkunç yüksek bir takım ortaya çıkıyor. Buna mukabil G.Saray'ın en büyük zaafı rakibine çok rahat pozisyon vermesi. Mesela ilk yarıda Konyaspor, o bitik Konyaspor, Sallai'nin tarafından sürekli geldi. Pozisyonlar üretti, direkten dönen, çizgiden çıkan topları oldu. Aslında ilk yarıda baktığımızda Konyaspor'un pozisyonları G.Saray'a kıyasla daha net ama ikinci yarı ev sahibi takım bitti, dağıldı. Dün gece bir kez daha gösterdi ki G.Saray'ın lig için çok önemli bir kadrosu var ve belki de şampiyonluğun en önemli favorisi. Gelelim hakeme... Aslında hakeme gerek olmayan bir maç. Oyun genelinde de iyi ama Leao'ya yapılan, tribünden, uzaydan, civar apartmanlardan görülecek penaltıyı VAR yardımı ile vermesi normal durum değil.

Fenerbahçe için hatta İsmail Kartal için bundan sonra kötü günler başlıyor… Skor sizi asla yanıltmasın. Galatasaray maçı rahatlıkla 4-5 yapabilirdi ama sahanın yıldızı Ederson bu farkı engelledi. Hele bir ilk yarı var ki Fenerbahçe gibi bir takım sahada yok. Top sürekli Galatasaray'da, Fenerbahçe kazandığı topu Galatasaray'a teslim ediyor ve yapılan hatayla da Galatasaray ilk golü buluyor. Uzun topta Osimhen'i bir an için boş bırakmanın bedeli, Galatasaray'a golü getiriverdi. Ardından devre bitiyordu ki bu sefer Osimhen'in şans golü geldi. 45. dakikada Sanchez vurdu, top auta gidiyordu Osimhen'in kafasına çarptı ve gol oluverdi. İkinci yarı maçı izleyen hemen herkes farka gidecek diye düşündü ama hiç de öyle olmadı.

Fenerbahçe, İrfan Can'la belki de yılın golüyle skoru 2-1'e getirdi. 2-1 demek morallenmek demek, 2-1 demek Fenerbahçe'nin direncinin yükselmesi demek… Bu arada Galatasaray yine art arda goller kaçırırken o kötü oynayan Fenerbahçe son saniyede beraberliği kurtarabilirdi. Bir karambolde top gitti geldi, Lukaku'nun suratına çarpıp auta gidiverdi. Sonuçta bir kez daha gördük ki Fenerbahçe'de, oyunu organize edebilecek, gereğinde şut çekebilecek bir tane oyuncu yok. Fenerbahçe tarihi farktan kurtulduysa Ederson'a dua etsin. Ve yine hakem Atilla Karaoğlan maçı Galatasaray'ın kazandığına dua etsin. Çok kritik iki hatası var. Maçın başında Skriniar'a net sarıyı vermedi. Verse ikinci sarıdan oyun dışı kalacaktı. İkinci yarıda da Batrakov'a yapılan net faulü tespit etmedi ya da edemedi. VAR müdahalesi olmayınca da penaltı kaynadı gitti.

Galatasaray, dün geceki galibiyetle tekrar Şampiyonlar Ligi'ne döndü. Özellikle ikinci yarıda Lille'i sahadan sildiler. Bu Lille takımı nasıl Fransa liginde tepelerde, onu da anlayamadık ama G.Saray maça adeta golle başladı. Sahanın yıldızı Barış Alper soldan müthiş bir vücut çalımı atıp trivela ortasını yaptı, top gitti geldi, Yunus tamamladı ve Fransa'da G.Saray, ilk dakikada öne geçti. Derken hemen akabinde tuhaf bir gol yediler. Yine arkaya kaçan bir Lille oyuncusu ve gelen bir gol. Aslında ilk yarıya baktığımız vakit takımların birbirine üstünlüğü yoktu ki Lille tekrar öne geçiverdi. Maçın belki de en kritik anı ya da kırılma noktası, devre biterken G.Saray'ın bulduğu gol oldu. Sallai'nin harika çalımı, boşta olan Batrakov'un mükemmel koşusu ve kafa ile gelen beraberlik. İkinci yarı ise sahanın mutlak hakimi Galatasaray'dı. Bir kornerde ön direkte Torreira kafayla yolladı, Berke de tuttu ancak Nabil Bentaleb kendi kalesine atıverdi. Aslında maça baktığımızda Berke'nin nasıl bu takımda oynadığını anlamış değiliz. Yediği bütün gollerde hata var. Son gol de o ana kadar fazla etkili olmayan Lille'in eski oyuncusu Osimhen'den geldi. Bu galibiyetle oyuncular tekrar taraftara karşı kendilerini ispatladılar ve İstanbul'a mutlu dönüyorlar.
Aleksander Ceferin'in torpillisi Sloven hakem bir pozisyon dışında iyi ama o pozisyon bu pozisyonlar içinde komedi. Osimhen'in ayağındaki topu elle tutan Berke'ye çalınan tuhaf bir penaltı ve bu karar VAR'dan doğru şekilde geri döndü.

Dün gece özellikle ilk yarısı mükemmel bir maç izledik ve Trabzonspor, evinde Galatasaray'dan sonra Beşiktaş'ı da rahat yenmesini bildi. İkinci yarıya baktığımızda skor daha da farklı olabilirdi. Oyuna Beşiktaş çok iyi başlasa da Trabzonspor, Beşiktaş defansının arkasında çok pozisyon buldu. Özellikle Aral ve Muçi ile iyi organize oldular. Salah, ilk yarıda belki gol pozisyonlarının içinde değil ama hazırlık anlamında tüm pozisyonların içinde. Derken Trabzonspor'un golü geldi.

Ozan Tufan, Nübel'den dönen topu tamamladı ve Trabzonspor bu devreyi önde kapadı. Aslında bu devreyi Trabzonspor farklı da kazanabilirdi ama ilk yarının son dakikasında Murillo'nun vuruşu direk değil de gol olsa belki de berabere biterdi. Beşiktaş tartışmasız Orkun'u aradı. Vlahovic sahada yok. Trossard ve Cerny çok etkisizler. Bir de üstelik Beşiktaş defansı önde yakalandığında arkalarına atılan top ya gol oldu ya da büyük pozisyon oldu. Mesela Trabzonspor'un ikinci golüne bakalım. Dju, Salih'in arkasından gelip önüne geçti, Salah'ın önüne bıraktı, o da tamamladı.
Beşiktaş için deplasman karnesi özellikle Süper Lig'de çok kötü ama maçın belki de en iyisi hakem Cihan Aydın'dı. Maç kolay, oyuncular iyi niyetli ama o da kusursuza yakın maç yönetti.

F.Bahçe için çok zor bir virajdı. Aston Villa bozgunundan sonra olası bir puan kaybı çok şeyi değiştirebilirdi ama F.Bahçe bence maçın neredeyse tümünde iyi oynadı. Belki tempo düşük ama sürekli kazanılan toplar, yakalanan birçok pozisyon ve bazı oyuncuların gösterdiği üstün form. Önce şunu söyleyelim; Greenwood çok büyük emekle ve fedakârlıkla alındı. Camia ondan çok şey bekliyor, haftalar hatta aylar geçti ama hâlâ kendisinden bir şey göremedik. Dün gecenin en iyi ismi Levent'ti. Neredeyse tüm pas tercihleri doğru. Atılan golün de mimarı oldu. Lukaku, stratejik santrfor oyununu Muriqi'ten iyi biliyor ama tabii ki atletik özellikler hala Muriqi lehine.G reenwood, anlamsız şekilde kötü penaltı kullanıyor, dün gece de kaçırdı. İrfan Can tamamladı ama pek tabii ki vuruştan önce ceza alanına girdiği için VAR hakemi haklı olarak iptal ettirdi. Fenerbahçe'ye dün gece için düşük tempo oynadı diyebilirler ancak Alanya çok kötüydü. Gelelim hakeme… Penaltıda İrfan Can'ın iptal ettikleri golde haklılar. Vuruştan önce ceza alanına girdi, kaleci kurtardı, İrfan Can tamamladı. Fenerbahçe'nin aleyhine verilen endirekt vuruş doğru. Asıl faul gerekçesiyle iptal edilen golde VAR daveti ve hakem kararı, VAR protokolüne aykırı bir durum. O faul atak başlangıç fazı değil. Hakem gözü önünde faul yapılmasına rağmen avantaja bırakıyor, Alanya topu kaybediyor ve gol geliyor. Hem VAR müdahalesi yanlış hem de golün iptali yanlış.

Galatasaray dün gece uzak ara dünyanın en iyi takımına karşı attığı gol dışında hiçbir varlık koyamadan kaybetti. Aslında söylenecek bir şey yok. Hele bir ikinci yarı vardı ki tam bir kâbus. İlk yarıda G.Saray iyi kapandı. Fazla top tutamadılar, ileride çoğalamadılar ama bir kere rakip kaleye gittiler, Batrakov-Leao iş birliğiyle G.Saray öne geçti. Hemen ardından aslında ikinci gol de geldi. Belki de maçın kırılma anı. Ama haklı bir şekilde iptal edildi, Osimhen kafayı vurduğunda Barış Alper belki bir karış ayağıyla ofsayttaydı. Devre biterken Barcelona, sahanın en iyilerinden biri Cancelo ile beraberliği buldu ve ardından o korku filmi gibi olan ikinci yarıda her şey bitti.
İkinci yarıda atılan gollerin neredeyse hepsinde Yamal'ın büyük rolü var. Önce Fermin Lopez'in kafasına öyle nefis bir top attı ki Fermin'e de sadece vurmak düştü. Hemen ardından çizgide art arda çalımlar atıp Gordon'a bıraktı, o da iğne deliğinden Barcelona'yı öne geçiriverdi. Zaten maç orada bitti ve farka gitmeye başladılar. Aslında skor daha da farklı olabilirdi. Ama yine de söylenecek fazla bir şey yok. Tartışmasız dünyanın uzak ara en iyi takımı. Şampiyonlar Ligi şampiyonluğunun en büyük favorisi ve zaten İspanya şampiyonu oldular bile.

Skor, maçı seyretmeyenleri çok fena yanıltır. Kolay değil, Rize deplasmanları hep zor olmuştur, çok net üç gollü bir galibiyet ama maça baktığımızda tablo asla öyle değil. F.Bahçe asla iyi oynamadı ve 75-80 dakika F.Bahçe diye bir takım 1-0 önde olmasına rağmen sahada yoktu. Rizespor ile F.Bahçe'nin en önemli farkı, hücum oyuncularının becerisi. Rizespor çok yakaladı, atamadı ama son bölümde İrfan Can ve Oğuz oyuna girip zor maçı hem de çok zor maçı bitiriverdiler. F.Bahçe maça neredeyse golle başladı. Asensio vurdu, top Rize defansına çarpıp şansın yardımıyla da gol oldu. İşte bu dakikadan sonra F.Bahçe hiçbir şey yapmadı, yapamadı. İleride top tutamadı, inanılmaz top kayıpları yaptılar, Kerem neredeyse tüm maç Rizesporlu bir oyuncu gibi oynayıp abuk subuk işler yaptı. Hele hele son 15 dakikada Rizespor öyle bir gol kaçırdı ki atsa, F.Bahçe maçı asla kazanamazdı. Tüm F.Bahçe camiası, 'Yersek çıkartamayız, galiba da yiyeceğiz' derken önce İrfan Can, ardından da Oğuz'un mükemmel vuruşları, çok zor maçı, F.Bahçe'nin çok kötü oynadığı bir müsabakayı kurtarıverdi.
Hakem açısından maç çok iyi geçti. Zor pozisyon olmadı, oyuncular iyi niyetliydi, dolayısıyla hakem Ozan Ergün de kusursuza yakın bir maç yönetti.

Ölüp ölüp dirilmek bu olsa gerek. Koskoca Galatasaray, 90 dakika tek kale oynuyor, rakip ilk baskıda Torreira'yı attırıyor, ardından da beraberlik golünü buluyor ama 10 kişilik G.Saray, son dakikada Barış Alper Yılmaz ile sadece maçı değil birçok şeyi kurtarıyor. Aslında ilk yarıya baktığımızda çok iyi bir Galatasaray vardı. Kasımpaşa kafayı kaldıramadı, kaleye gidemedi. Leao sol kanatta çok etkiliydi, Batrakov da tüm kritik pasların adamı oldu. Ama gol ilk yarının sonunda Abdülkerim ile duran bir toptan geldi. Kolay değil o kafayı öyle vurabilmek.
İkinci yarı yine Galatasaray rahat başladı ta ki ilk baskıyı yiyene kadar. Bir hata, Torreira son adamdan oyundan atıldı, hemen ardından da Kasımpaşa Abdülkerim'in, hemen yanındaki adama rahatlıkla vurdurmasıyla beraberliği yakaladı. Bu dakikadan sonra Osimhen oyuna girdi, aslında galibiyet golünü o atabilirdi ama gecenin yıldızı Yunan kaleci yine kurtardı. Hayat öpücüğünü Barış Alper verdi. Jakobs soldan kesti, 4 Kasımpaşalı futbolcu topu çıkaramadılar ve Barış Alper çok iyi köşeye vurarak şampiyonluk yarışında G.Saray'ın soğuk bir duş yaşamasını engelledi. Lemina da ağları bularak noktayı koydu. Hakem Halil Umut Meler, oyunun genelinde iyiydi ama kırmızı kartı kendisi vermesi gerekirdi. Bariz gol şansı çok açıktı ama Torreira'yı atamadı. Allah'tan kenarda Portekizli VAR hakeminin uyarısıyla doğru karar, yani kırmızı kart geldi.

Çok zavallı bir milli takımız… Adeta lanetli gibiyiz. Kötü oynuyoruz yeniliyoruz, vasat oynuyoruz yeniliyoruz, iyi oynuyoruz yine yeniliyoruz. Tıpkı dün geceki gibi. Maça iyi başladık, iyi oynadığımız dakikalarda çok ama çok garip bir duran toptan gol yedik. İki stoperimiz kafaya çıktılar vuramadılar, karambol topu İtalyan forvetin önüne düştü, o da golü yapıverdi. Sonra bozulmadık. Yine iyi oynadık. En azından maçın üstünlüğünü İtalya'ya vermedik. Yunus, İsmail, Ferdi iyiydiler. Üstelik ikinci yarıda Aral Şimşir'le beraberliği bulduk. İşte o dakikalarda 'Bu maçı kaybetmeyiz' derken yine bir duran top ve çok iyi yükselen İtalyan Calafiori takımını öne geçiriverdi. Hatta buna rağmen umudumuzu korurken son dakikalarda Esposito ile 3. golü yiyip hem futbolumuzu dibe vurdurduk hem de maalesef küme düştük. Türk futbolu hiç bu kadar dibe vurmamıştı, milli takımımız iyi de oynasa kötü de oynasa art arda mağlubiyetler alıyor. Hakemler, MHK Başkan ve üyeleri tutuklanıyor. Futbolda zaten güven yoktu. Tam anlamıyla bitti. Montella utanmadan sıkılmadan görevine devam ediyor. Artık Türk futbolu için bırakın katkıyı zarar veren bir şahıs konumunda. Söylenecek fazla bir şey yok. Allah bugünlerden bizi çabuk çıkarsın diye dua edeceğiz.

Fenerbahçe, gol oldu yağdı ya da bütün stresini Eyüp üzerinde attı… Çok net bir antrenman maçı. Hatta kendi PAF takımıyla oynasa daha fazla zorlanırdı. İlk 20 dakikada 3 oldu. Tek tek o iyi oynadı, bu oynamadı demeyelim. Herkes güle oynaya oynadı. Daha ilk dakikada Vedat'a yapılan penaltı sonrası Greenwood'un golüyle 1-0 oldu. Ardından arka arkaya goller geldi. Vedat Muriqi 4 kez ağları buldu. Çıkmasa belki birkaç tane daha atardı. Böylelikle Fenerbahçe milli araya problemsiz, farklı kazandığı bir maçla girmiş oldu. Eyüpspor için maalesef çok kötü şeyler söylemek zorundayız. Küme düşmenin bir numaralı adayı... 'Bu takım nasıl Süper Lig takımı' dedirtircesine oynadılar… Daha doğrusu oynayamadılar. Kerem değişik bir futbolcu... Tıpkı Barış gibi... Bazen öyle iyi işler yapıyor ki 'Vay bee' dedirtiyor. Bazen de amatör futbolcunun bile yapmayacağı top kaybı, koordinasyon eksikliğinden kaynaklanan topu yanlış istoplama gibi yanlış zamanda ayağından çıkarmak gibi işlere de imza atıyor. Gelelim hakeme; maçta hakemlik bir şey yok. Buna rağmen ilk dakikadaki penaltıyı Kadir Sağlam yine veremedi. Açık bir penaltı. Vedat'ın ayakkabısı çıkıyor. Hakem 'devam' diyor. VAR, hakemi davet edip penaltıyı verdiriyor. Anlaşılır gibi değil. İddia ediyorum, dün maçı Eyüpspor'un hocası ve başkanı birlikte yönetseler, kalede de bir değil iki kaleci olsa maç yine böylesine ağır farkla biterdi.